“Het was een eer en een race tegen de klok.”

Wiebe, Gerard en Jolanda maakten een kunstwerk in opdracht.

Cultuurcentrum Baarle lanceerde enkele maanden geleden een oproep om een kunstwerk te maken dat permanent in het gebouw zou hangen. Niet minder dan 35 kunstenaars, zowel liefhebbers als professionelen waren geïnteresseerd en bezochten de twee infomomenten. Met als resultaat 3 kunstenaars en 5 kunstwerken in de hallen van het cultuurcentrum. We spraken af met de kunstenaars.                

Na de twee infomomenten stelden 23 kunstenaars zich kandidaat waarvan de overgrote meerderheid een nieuw werk voorstelde. Een nieuw werk maken, was het oorspronkelijke idee van de mensen van cultuurcentrum Baarle. Maar dat was niet zo eenvoudig, gelet op de krappe tijd die de kunstenaars toe benepen kregen.

Midden december presenteerden deze geweldige kunstenaars hun projectidee aan de jury. De jury bestond uit de coördinatoren van de plaatselijke Academie en Theek5, bestuurs-leden van het cultuurcentrum met een brede kunstinteresse en/of kunstopleiding, vertegen-woordigers van de vaste gebruikers… In de late namiddag om 16.00 uur startte het jurymoment en het eindigde rond 22.30 uur; voor sommige juryleden een marathon met amper tijd om iets te eten. De jury gaf uiteindelijk de opdracht aan Gerard Zonneveld, Jolanda van Iersel en Wiebe bij de Leij. Cultuurcentrum Baarle stelde een budget ter beschikking en zorgde samen met de collega’s van de gemeente Baarle-Hertog voor de logistieke ondersteuning.

Vertel eerst eens wie jullie zijn.

Jolanda: Ik ben Jolanda en woon in Wortel. Ik werk als HR en finance administrator. Mijn grote hobby is creatieve fotografie maar daarnaast reis ik graag, ga ik veel wandelen met mijn hond en doe ik aan nagelstyling.

Gerard: Ik woon in Meerle en ben 35 jaar lang reclamefotograaf geweest met een eigen fotostudio in Breda. Een 4-tal jaar geleden ben ik gestopt met mijn professionele carrière om me weer volop toe te leggen op het vrije werk.

Wiebe: Ik heb van alles gedaan: Koninklijke Marine, theatermaker, ICT specialist, verlichting deskundige, eventorganisator… Ik woon al meer dan 30 jaar in Alphen.

Wat voor kunstenaar zijn jullie? Welke werken maken jullie?

Wiebe: Ik ben het gewend om vooral objecten te maken, naast abstracte schilderijen. Daarnaast maak ik met de computer ook wel kunst en doe ik ook wel allround fotografie, net zoals mijn collega’s.

Gerard: Inderdaad. Jaren als werk gedaan, maar nu fotograaf ik veel in mijn vrije tijd. Ik gebruik de laatste tijd vaak wat ik noem “Caleidos”. Door het spiegelen, omdraaien en herhalen van elementen van een aantal basisfoto’s en het aan elkaar monteren, ontstaat zo dan een verrassend caleidoscopisch beeld dat vaak een abstracte vorm op zichzelf is.

Jolanda: Ik fotograaf dus ook maar werk rond bepaalde concepten of formats. Ik werk graag met een thema, een boodschap die ik op alle mogelijke manieren kracht bijzet. Hiervoor gebruik ik naast fotografie ook graag letters, cijfers, kleuren en alle creatieve mogelijkheden.

Waarom hebben jullie gereageerd op de oproep? Wat triggerde jullie om mee te doen?

Jolanda: Voor mij voelde het meteen als een uitdaging. Via ons fotocollectief “Orde na Vijf” in Zondereigen hoorde ik van de uitdaging. Als Nederlandse in België vond ik het België-Nederland-gevoel geweldig. De grens loopt ook door dat gebouw he. De korte termijn was voor mij wel een extra uitdaging om alles tijdig klaar te hebben. Toen ik door de gangen liep tijdens het infomoment, voelde ik meteen dat hier samen gewerkt ging worden. En dat werd het ook.

Wiebe: Voor mij nodigde het gebouw uit tot inspiratie. Het ontwerp-proces alleen al was leuk om te doen. Om het ook feitelijk te mogen maken, voelt als een eer en iets om trots op te zijn.

Gerard: Ik had de oproep in Gazet van Antwerpen gelezen.  Ik heb meegedaan vanwege de uitdaging om op een groot formaat iets te realiseren. Het was ook een hele opgave om binnen te tijdsspanne het geheel rond te krijgen. Het werd wel een race tegen de klok.

Maar het is gelukt. Op de nieuwjaarsreceptie van zondag 19 januari presenteerden jullie je werk. Wat is het uiteindelijk geworden?

Gerard: Mijn werk hangt in de gang aan  het onthaal. Ik maakte een lichtbak waarin ik mijn caleidoscopische foto hing. Met die lichtbak zelf te maken, kon ik als fervente klusser en electronica hobbyist alles zelf ook in elkaar steken. De foto is genomen bij het juiste invallende winterlicht in één van de trappenhuizen. Al je de foto van dichterbij bekijkt, ontdek je nog veel van de oorspronkelijke details. Je kan dus als je wil zeker op zoek gaan in het gebouw naar de plek waar de basisfoto gemaakt is.

Wiebe: Ik heb drie objecten gemaakt voor de drie trappenhuizen. Object 1 heet Equator en hangt in de hoofdingang bij de bibliotheek. Het is een gele bol, opgebouwd uit 200 balkjes, (100 aan de bovenkant en 100 aan de onderkant van de evenaar (equator) met in het hart van de bol een LED lamp. The Cube, het tweede is het hoofdobject, een blauwe kubus, opgebouwd uit alleen de ribben. In de kubus bevinden zich 2 kleinere kubussen (ook weer alleen de ribben) die precies in elkaar passen. Op de muur zijn nog 2 kleine delen van een kubus te zien, welke de indruk wekken dat er een kubus uit/in de muur verschijnt/verdwijnt. Die hangt in het middelste trappenhuis. En mijn derde object is het Takkenbos, aan de Aula en Academie. Dit object is een verregaande abstractie van een takkenbos, zoals gebruikt om takken samen te binden en te kunnen vervoeren. Het object is uitgevoerd in verschillende kleuren, met een zekere (a)symmetrie.

Jolanda:  Mijn werk is een groot beeld, bestaande uit 49 foto’s, op een blauwe achtergrond. Blauw vanwege de kleur van Baarle. De achtergrond bestaat uit 2 panelen, Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. Het grote beeld wordt gevormd door 49 foto’s. Dit zijn conservenpotjes gevuld met materialen die wij verbruiken en weggooien. Onze consumptiemaatschappij zorgt ervoor dat onze afvalberg steeds groter wordt. Op de foto’s staan jaartallen. Het jaartal geeft aan wanneer dit afval zal zijn vergaan. Verontrustend hoge getallen geven aan dat we nu iets meer moeten ondernemen en onze gen moeten openen. De portretten, van mensen die actief zijn in het cultuurcentrum Baarle, zetten dit kracht bij door zich te laten fotogra-feren met de handen voor de ogen. Heel fijn dat ze dit wilden doen. Hopelijk inspireren ze hier anderen mee om gezamenlijk ons probleem aan te pakken. Het feit dat het onderwerp direct tot gesprekken hierover zorgde, prijst mij bijzonder gelukkig.

Jolanda, Gerard en Wiebe, dankjewel voor dit gesprek.